wait لطفا صبر کنید
0.0 (0)

چرا در ايام حج، گوسفند قرباني مي كنيم؟

1- بصورت خلاصه اينكه؛ تمام دستورات و قوانين اسلام بر اساس حكمت يا حكمت‌ هاي بسيار دقيق و سودمند به حال مخلوقات وضع شده است. از جمله قوانين و احكام اسلام اين است كه بر حاجيان واجب است در روز عيد قربان در سرزمين مني قرباني كنند. بعضي از حكمت‌ هاي  قرباني در حج عبارتند از: توجّه حاجيان به قرباني كردن هواهاي نفساني و ذبح نفس اماره، كسب تقوا و تقرّب به خداوند، كمك به مستمندان و... .

2- دانشمندان جهان اسلام با استفاده از آيات و روايات حكمت‌ ها و فلسفه‌ هاي متعددي براي قرباني در حج بيان كرده‌ اند كه در اين‌ جا به بعضي از آنها اشاره مي‌ كنيم:
1. قرباني نماد مبارزه با تعلّقات نفساني
قرباني كردن حاجيان در روز عيد قربان، نمادي از قرباني كردن هواهاي نفساني و ذبح نفس اماره است. همان‌ طوري كه دستور خداوند به حضرت ابراهيم(ع) در مورد ذبح حضرت اسماعيل(ع) براي اين منظور بوده است تا آن‌ حضرت در پرتو اين عمل با سرسخت‌ ترين و ريشه دارترين عامل تعلّق نفس كه حُبّ و دوستي فرزند است مبارزه كند و با اطاعت از خدا تعلّق نفساني را ريشه كن سازد. بنابراين، همان‌ طور كه اطاعت از اين دستور نقش تربيتي بزرگي در جهت رهايي از زندان نفس و تعلّقات حضرت ابراهيم(ع) و حضرت اسماعيل(ع) داشته و مقام و منزلت آنان را نزد خداوند بالاتر برده است. بر اين اساس، قرباني كردن حاجيان در واقع نوعي جهاد با نفس در جهت زدودن تعلّقات و وابستگي‌ هاي دنيايي و مادي و رهايي از زندان مال‌ پرستي و دنياطلبي است.
2. كسب تقوا و تقرّب به خداوند
قرآن مجيد در اين زمينه مي‌ فرمايد: «نه گوشت‌ ها و نه خون‌ هاى آنها، هرگز به خدا نمي‌ رسد. آن‌چه به او مي‌ رسد، تقوا و پرهيزگارى شماست...»(1)؛ زيرا اصولاً خدا نيازى به گوشت قربانى ندارد، چرا كه او نه جسم است و نه نيازمند، او وجودى است كامل و بي‌ انتها از هر جهت.
به ديگر سخن؛ هدف خداوند از واجب كردن قرباني آن است كه حاجيان با پيمودن مدارج تقوا در مسير يك انسان كامل قرار گيرند و روز به روز به خدا نزديكتر شوند، همه عبادات كلاس‌ هاى تربيت است. قربانى، درس ايثار و فداكارى و گذشت و آمادگى براى شهادت در راه خدا را به انسان‌ ها مي‌ آموزد، و درس كمك به نيازمندان و مستمندان است (2).
( حال، اگر تنها به حكمت‌ هاي گفته شده نظر داشته باشيم، حتي در صورتي كه از گوشت‌ هاي قرباني هيچ استفاده‌ اي نشود باز اين حكمت‌ ها مي‌ تواند حاصل شود.)
3. كمك به مستمندان و اطعام آنان
از آيات قرآن كريم به خوبى استفاده مي‌ شود كه يكي از اهداف قربانى كردن اين است كه گوشت آن به مصرف‌ هاى لازم برسد هم قربانى كننده از آن استفاده كند و هم قسمتى را به فقيران نيازمند برساند(3). بر اساس اين هدف ارزشمند، مسلمانان مجاز نيستند گوشت‌ هاى قربانى را در سرزمين منى بر روى زمين بيندازند تا گنديده شود و يا در زير خاك‌ ها مدفون كنند، بلكه گوشت‌ هاي حاصل از قرباني در سرزمين مقدس مني بايد در درجه اول به مصرف افراد نيازمند آن سرزمين برسد و اگر نيازمندانى در آن روز و در آن سرزمين پيدا نشوند بايد آن را به مناطق ديگر حمل كنند و در اختيار نيازمندان قرار دهند. حتي بر اساس اين حكمت نيز اگر اين گوشت‌ ها به موقع به دست افرد نيازمند نرسد و فاسد گردد نبايد گفت پس قرباني لازم نيست! بلكه مسلمانان بايد سعي كنند با استفاده از امكانات پيشرفته اين ثروت عظيم را حفظ كرده و در اسرع وقت در اختيار نيازمندان قرار دهند. به عبارت ديگر؛ نبايد گفت چون به دست فقرا نمي‌ رسد قرباني نكنيد، بلكه بايد گفت چون قرباني واجب است و يكي از حكمت‌هاي آن هم استفاده فقرا از اين گوشت است، بايد امكانات لازم را فراهم كرد.
خوشبختانه در چند سال اخير، امكانات بسيارى خوبي در كشتارگاه‌ هاي مكه فراهم شده است و مسئولان حج تا حد زيادي موفّق شده‌ اند با منجمد كردن اين گوشت‌ ها جلو اسراف را گرفته و آنها را به مصرف نيازمندان برسانند.

3- بنابراين براي قرباني حج، به صورت كلي دو نوع حكمت مي توان در نظر گرفت :‌- هدف مادي و رفع نيازهاي مادي و اقتصادي جامعه اسلامي 2- هدف معنوي كه عبارت است از نماد بودن اين عمل براي ايثار و قرباني كردن تمام خواهش هاي نفساني در برابر خواست و اراده حق متعال.
همانگونه كه اگر به ريشه اين تشريع ملاحظه كنيم، دستور قرباني حضرت اسماعيل عليه السلام براي حضرت ابراهيم عليه السلام، براي اين منظور بود و هيچ وقت خداي متعال نمي خواست كه اسماعيل در عمل قرباني شود. بلكه هدف، تنها آزمايش و امتحان حضرت ابراهيم و بريدن او از تعلقات مادي و دنيوي بود. بنابراين به محض اينكه حضرت ابراهيم عليه السلام به اين امر اقدام كرد، ‌نه كارد بريد و نه اسماعيل عليه السلام قرباني شد. براي اينكه اين مساله به صورت نمادين باقي بماند و همه آيندگان با دست زدن به اين عمل نشان دهند كه آنها نيز مانند حضرت ابراهيم عليه السلام از هر خواهش نفساني، در برابر اراده حق تعالي خواهند گذشت، خداي متعال اين عمل را به صورت سنت در دين اسلام تشريع فرمود.
بنابراين در مناسك حج به صورت عمده و در عمل قرباني خصوصا، نبايد صرفا به جنبه مادي و ظاهري آن توجه كرد كه گوسفندي كشته مي شود و خوني ريخته مي شود. اگر به معناي حقيقي اين عمل دقت شود، اين عمل از بهترين عبادات خواهد بود چرا كه انسان با اين عمل در حقيقت به خدا مي گويد كه خدايا آمدم و با تمام وجود هم آمدم و از تمام خواهشهاي خود و از همه نفسانيات خود در برابر تو و اراده تو مي گذرم.


پي نوشت ها:
1. حج، 37: «لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى‏ مِنْكُمْ...».
2. مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، ج ‏14، ص 109، دار الكتب الإسلامية، تهران، چاپ اول، 1374ش.
3. همان، ص 82.

اصول دين توحيد عدل نبوت امامت
معاد اصول مذهب اسلام شيعه اديان الهي
NotCache List Paramters: 2&399&9006!Model&179!RelateType&0 Name List:الگوي ليستي مرتبط ها - كل
كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++