wait لطفا صبر کنید
0.0 (0)

الواح موسي چه بود و سرانجامش چه شد؟

به هر چيز پهن ، مانند سنگ، چوب، استخوان، پوست و فلز كه بر آن چيزي مي نگارند ، لوح گويند. اين واژه در قرآن به دو معناي متمايز بكار رفته است:يكي در آيه 13 سره قمر به معني الواح و تخته هاي كشتي نوح و ديگري در آيه 154 اعراف كه به الواح نازل شده بر موسي اطلاق شده است. در زبان هاي خويشاوند عبري، آرامي و سرياني نيز اين واژه همين دو معنا را دارد.
ماجراي الواح موسي از اين قرار است كه خداوند هنگامي كه موسي را به ميعادگاه خود فراخواند ، با برگزيدن وي به پيامبري ، مجموعه اي از دستورات خويش را در الواحي براي وي فرستاد تا قوم خود را به عمل به فرمان هاي خداوند و محتواي آنها فراخواند: «قَالَ يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ»[1]
در كتاب مقدس نيز آمده است كه خداوند از موسي خواست تا بر كوه بالا رفته ، قوانين و دستوراتي را كه بر لوح هاي سنگي نوشته شده فرا گرفته و آنها را به بني اسرائيل بياموزد. موسي نيز همراه يوشع به سوي كوه حركت كرده به بزرگان قوم خود فرمان داد همانجا منتظر او بوده و در مشكلات با هارون مشورت كنند.[2]
درباره ويژگي ها ،شمار و جنس الواح و زمان و مكان اعطاي آن به موسي در قرآن چيزي نيامده است؛ ولي مفسران آنها را دو، هفت يا ده عدد و جنس آنها را از زمرد سبز ، زبرجد، ياقوت سرخ يا سنگي سخت ذكر كرده اند.
بيشتر مفسران محتواي الواح را به زبان عبري دانسته، گفته اند: خداوند آنرا روز عيد قربان به وسيله جبرئيل در ميقات بر موسي فروفرستاد.
از آيات قرآن چنين بر مي آيد كه خداوند نوشته هايي را به عنوان الواح براي موسي فرستاد ؛ ولي مفسران درباره اينكه آيا اين الواح همان تورات مشهور است يا غير آن اختلاف نظر دارند؛ بيشتر مفسران بر آنند كه الواح همان تورات است. اما گروهي ديگر ارسال الواح را پيش از نزول تورات مي دانند. برخي ديگر نيز تورات را بخشي از همين الواح مي دانند.
محتواي الواح پند و اندرز و بيان همه امور معرفي شده است:« وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ...»[3] برخي از مفسران گفته اند «من كل شي» عبارت از هرچيز مورد نياز در امر دين موسي است. يعني خداوند همه حلال ها و حرام ها ، عبرت ها و اخبار و جز آنها را براي موسي فرستاده است. وجود «من» در «من كل شي» نشان دهنده تبعيض(بعضي) است، يعني براي موسي گزيده اي از هرچيز و نه تمام آنرا، نگاشتيم . چرا كه نه موسي خاتم انبيا، و نه آيينش آخرين و كامل ترين آيين بوده است. اما مسلما در آن زمان به مقدار نياز و استعداد مردم احكام الهي نازل شده است.
دباره سرنوشت الواح موسي مانند بسياري از پديده هاي تاريخي ديگر نمي توان به نظري قطعي دست يافت، ولي با تمسك به رواياتي كه بسياري از آنها متاسفانه ضعيف هستند، گروهي بر آنند كه اين الواح در يكي از كوه هاي يمن دفن شده يا در زمان موسي سنگي آنها را در خود فرو برده و هم اكنون نيز در دل آن سنگ نگهداري مي شود. برخي ديگر گفته اند پس از شكستن الواح هنگامي كه خشم موسي فرو نشست ، خرده هاي آنرا جمع كرد و در تابوت نهاد و اين تابوت همچنان در ميان بني اسرائيل بود ، تا آنكه آنرا خوار و بي ارزش شمردند و خداوند به سبب اين بي حرمتي آن تابوت را از آنان گرفت. [4] از امام صادق عليه السلام نيز روايت شده كه ما اهل بيت وارث الواح موسي هستيم. [5]
پي نوشت:
[1] . (خداوند) گفت: اي موسي من تو را بر مردم با رسالت هاي خويش ‍ و با سخن گفتنم (با تو) برگزيدم پس آنچه را به تو داده‏ ام بگير و از شكرگزاران باش. اعراف، 144
[2] .كتاب مقدس، خروج 24، ص12
[3] . و براي او در الواح اندرزي از هر موضوعي نوشتيم و بياني از هر چيز كرديم.اعراف، 145
[4] .دائره المعارف قرآن كريم، مركز فرهنگ و معارف قرآن، بوستان كتاب، ج4،ص194-189
[5]. كتاب التفسير، عياشي، چاپخانه علميه، تهران،1380،ج2،ص28

الواح موسي لوح تورات فرمان
NotCache List Paramters: 3&496&15616!Model&179!RelateType&0 Name List:الگوي ليستي مرتبط ها - كل
كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++