wait لطفا صبر کنید
صفحه اصلي
NotCache List Paramters: 24&0&0!Model&106 Name List:جستجوي كل-عمومي
صفحه اصلی  » ويژه نامه » ويژه نامه رمضان » امير المومنين(ع)

آخرين خطبه‏ امام‏ علي(ع)

نوفل بن فضاله مي‏گويد: در آخرين روزهاي زندگي امام (ع) جعد مخزومي سكويي از سنگ براي آن حضرت نصب كرد و امام بر روي آن قرار گرفت، در حالي كه پيراهني از پشم بر تن داشت و بند شمشير و نعلين او از ليف خرما بود و پيشاني او از كثرت سجده به سان زانوي شتر پينه بسته بود. آن حضرت به سخنراني پرداخت و سخنان خود را چنين آغاز كرد:«الحمد الله الذي اليه مصائر الخلق و عواقب الامر....

سپاس خدايي را سزاست كه سرانجام بندگان و امور جهان به سوي اوست. او را در برابر احسان بزرگش و برهان روشنش و كرم فزاينده‏اش ستايش مي‏كنيم.
اي مردم، من پندهاي پيامبران را در ميان شما پخش كردم و آنچه را كه جانشينان آنان به آيندگان رسانده بودند به شما رساندم. با تازيانه‏ ام شما را ادب كردم، اما پند نگرفتيد. شما را با سخنان بازدارنده به پيش راندم، ولي به هم نپيوستيد. شما را به خدا، آيا در انتظار پيشوايي جز من هستيد كه راه را براي شما هموار سازد و شما را به راه حق رهبري كند؟
برادران ما كه خون آنان در صفين ريخته شد زياني نكردند، زيرا چنين روزي را نديدند تا جامه اي غصه را سر بكشند و از آب گل آلود اين نحو زندگاني بنوشند. به خدا سوگند كه آنان به لقاي خدا راه يافتند و خدا نيز پاداش آنان را كامل ساخت و در ديار امن خود آنان را جاي داد.
كجا رفتند برادران من كه در راه حق گام برداشتند و در آن راه جان سپردند؟ كجاست عمار؟ كجاست ابن‏تيهان؟ كجاست ذوالشهادتين؟ كجايند همانند آنان و برادرانشان كه بر عزم و نيت خود استوار بودند؟
نوفل مي‏گويد: در اين لحظه امام با دست خود بر محاسن خود زد وهاي هاي گريست و آن گاه فرمود:
«اوه علي اخواني الذين تلوا القرآن فاحكموه و تدبروا الفرض فاقاموه، احيوا السنة و اماتو البدعة. دعواللجهاد فاجابوا و تقوا بالقائد فاتبعوه».
دريغا، دريغ، برادراني كه قرآن را خواندند و آن را استوار كردند و در فرائض آن انديشيدند و آنها را بپا داشتند. سنت ها را زنده كردند و بدعت ها را ميراندند. به جهاد با دشمن دعوت شدند و دعوت را پاسخ گفتند. به رهبر خود اعتماد و از او پيروي كردند.
آن گاه با صداي بلند فرياد زد:«الجهاد الجهاد عبادالله! الا و اني معسكر في يومي هذا، فمن اراد الرواح الي الله فليخرج».بندگان خدا، بر شما باد جهاد و پيكار، من امروز اردو مي‏زنم و هر كس كه‏خواهان رفتن به سوي ميدان جهاد است آماده‏ي خروج شود.
اين سخنان حماسي و شور آفرين امام (ع) دلهاي مرده‏ي عراقيان را آنچنان زنده ساخت كه در اندك زماني قريب چهل هزار نفر براي جهاد در راه خدا و جنگ با دشمن در ميدان صفين آماده شدند. امام (ع) براي فرزند خود حسين (ع) و قيس بن سعد و ابوايوب انصاري پرچم هايي بست و هر يك را در رأس ده هزار نفر آماده‏ي حركت كرد و براي افراد ديگري نيز پرچم هايي بست و هر يك را در رأس گروهي آماده‏ي حركت نمود، اما افسوس كه هنوز هفته به سر نيامده بود كه با شمشير عبدالرحمان بن ملجم از پاي درآمد.
چون خبر قتل امام (ع) به سپاهياني كه در بيرون كوفه بودند رسيد همه‏ ي آنان به كوفه بازگشتند و همگان به صورت گوسفنداني درآمدند كه چوپان خود را از دست داده باشند كه گرگان به سرعت آنان را مي‏ربايند.
منبع:
برگرفته از كتاب فروغ ولايت.آيت الله سبحاني.ص766

برچسب

امام علي (ع) رمضان شهادت

نظرات